شهريما

به من مجال ندادند همسرت باشم

که عاشقانه ترین شعر دفترت باشم

نخواستی من شاعر منی که گمنامم

شبیه آینه عمری برابرت باشم

همیشه سعی من این بوده است و خواهد بود

رفیق دغدغه های مکررت باشم

و سهم من ز تو بانو همین قَدَر کافی ست

همین که مثل گذشته به باورت باشم

به من مجال ندادند همسرت .....اما

کنون اجازه بده تا برادرت باشم

                                        دیماه 80 - بندرعباس

نوشته شده توسط جواد ضميري در جمعه سوم خرداد 1387 ساعت 15:41 موضوع | لینک ثابت